De pers pikt oorlogsroman Onvermijdelijk verraad op
Oorlogsroman
Soms merk je dat een boek niet stilletjes verschijnt, maar langzaam begint te leven. Dat gebeurt nu met Onvermijdelijk verraad. De eerste artikelen zijn verschenen en juist dat past goed bij een roman als deze. Het verhaal wil de oorlog niet op afstand houden, maar dichtbij brengen. Niet alleen als geschiedenis, maar als iets dat een gezin, een liefde en een hele familie diep raakt. Dat lijkt ook precies te zijn wat journalisten en lezers in het boek herkennen.
In Rodi verscheen een uitgebreid artikel over hoe Johan den Hartogh na het overlijden van zijn ouders een oud, getypt manuscript van zijn opa vond, en hoe dat familieverhaal uitgroeide tot een roman. Juist die oorsprong maakt Onvermijdelijk verraad zo persoonlijk. Het is geen bedacht oorlogsdecor, maar een verhaal dat wortelt in echte herinneringen, echte plaatsen en echte pijn. In het artikel wordt ook duidelijk hoe veel onderzoek er achter het boek zit. De oorspronkelijke tekst van ongeveer twintig pagina’s groeide uit tot een roman waarin de basis uit familiegeschiedenis werd aangevuld met veel historische research.
Wat sterk naar voren komt in dat artikel, is de bedoeling achter het boek. Johan den Hartogh zegt daar dat hij de oorlog en vrijheid dichterbij wil brengen, juist rond 4 en 5 mei, en noemt het boek een “geschiedenisles in romanvorm”. Dat is precies waarom deze roman opvalt. Onvermijdelijk verraad vertelt niet alleen wat er gebeurde, maar laat ook voelen wat oorlog doet met gewone mensen. Met een jonge liefde in Friesland, dwangarbeid in Duitsland, onderduik in Meppel en uiteindelijk het strafkamp Wilhelmshaven krijgt de geschiedenis een gezicht.
Ook in de Leeuwarder en Drachtster Courant is inmiddels aandacht voor het boek. Alleen al dat een regionale Friese krant het verhaal oppakt, past goed bij de oorsprong van deze roman, waarin Friesland niet zomaar decor is, maar de bodem van het hele verhaal. De titel van het artikel onderstreept dat meteen, Oorlogsherinneringen van opa in boek: Onvermijdelijk verraad. Daarmee wordt nog eens bevestigd dat het hier gaat om een roman die niet losstaat van het verleden, maar er direct uit voortkomt.
Daarnaast krijgt Onvermijdelijk verraad ook zichtbaarheid op lezersplatforms. Op Hebban heeft het boek een eigen pagina, en juist dat is belangrijk voor een oorlogsroman die zijn weg naar lezers moet vinden. Daar kunnen lezers het boek ontdekken, bewaren en bespreken. Voor een roman die draait om oorlog, liefde, verraad en overleven is dat waardevol, omdat zulke verhalen vaak verder groeien via mond tot mond, recensies en persoonlijke aanbevelingen. De signalen daaromheen laten zien dat het boek steeds meer lezers begint te bereiken.
Dat is mooi om te zien, juist nu 4 en 5 mei dichterbij komen. In die periode zoeken veel mensen naar boeken die helpen om de oorlog niet alleen te herdenken, maar ook te begrijpen. Onvermijdelijk verraad lijkt daarin zijn plek te vinden. Niet als afstandelijk geschiedenisverhaal, maar als een roman die laat zien hoe oorlog binnendringt in liefde, familie, keuzes en herinneringen. Misschien is dat ook wel de reden dat de pers het boek begint op te pikken. Sommige verhalen zijn te persoonlijk om klein te blijven.
Het boek is hier te koop.


