De tatoeëerder van Auschwitz

Lale Sokolov wordt in 1942 naar Auschwitz gedeporteerd. Hij krijgt de taak om gevangenen een nummer te tatoeëren. Tijdens dat gedwongen werk ontmoet hij Gita. Hun contact groeit uit tot een relatie in een omgeving waarin eigen keuzes en persoonlijke veiligheid nauwelijks ruimte krijgen.

De taak van Lale maakt het verhaal moreel beladen. Hij werkt binnen het kamp en moet handelingen verrichten die deel uitmaken van de ontmenselijking van andere gevangenen. Tegelijk probeert hij mogelijkheden te vinden om zelf en met anderen te overleven.

Heather Morris baseerde de roman op het levensverhaal dat Lale later vertelde. Het boek is een roman: gesprekken, scènes en de opbouw krijgen een literaire vorm. Dat onderscheid is van belang wanneer je tijdens of na het lezen meer over Auschwitz en de historische personen wilt weten.

De relatie tussen Lale en Gita geeft het verhaal een persoonlijke lijn. Hoop staat er naast de voortdurende dreiging van deportatie, geweld en scheiding. Wie deze titel kiest, leest dus geen licht liefdesverhaal met een oorlogsdecor, maar een roman waarin het kampbestaan bepalend blijft.

Voor verdere vergelijking kun je kijken naar De drie zussen van Auschwitz van dezelfde auteur of naar een non-fictietitel uit onze selectie. Een roman en een historische reconstructie kunnen ieder een eigen ingang bieden tot herinnering, mits hun verschillende vormen duidelijk blijven.