Nacht

Elie Wiesel beschrijft zijn ervaringen als Joodse jongen in de concentratiekampen Auschwitz en Buchenwald. Zijn relatie met zijn vader is een belangrijke lijn. Het boek is een getuigenis van een overlevende, niet een avonturenroman met een verzonnen hoofdpersoon.

Neem bij het lezen ruimte voor de vragen over vertrouwen, geloof en menselijkheid. Een lezer hoeft daar geen snelle oplossing op te formuleren. De tekst maakt zichtbaar dat overleven en terugkijken geen eenvoudige afronding van verlies betekenen.

Vergelijk verschillende kampgetuigenissen zonder er een rangorde van leed van te maken. De persoonlijke stem van Wiesel heeft een andere invalshoek dan die van een andere overlevende. Dat verschil helpt juist om algemene voorstellingen weer aan afzonderlijke mensen te verbinden.

Is dit een mens van Primo Levi is een zinvolle volgende keuze voor een andere benadering van ontmenselijking. In Mijn naam is Selma lees je over een verzetsvrouw die haar Joodse identiteit verborgen hield.

Bronnen en achtergrond

Uitgever en uitgavegegevens